فقدان اسناد راهبردي موضوعي و بخشي يكي از مشكلهای اساسي و حلقههاي مفقودهی نظام برنامهريزي در ايران است. وجود اين شكاف در نظام برنامهريزي كشور بهعنوان عاملي اثرگذار ، سبب شده در برخي موضوعها با جهتگيریهاي متضاد همراه بوده و يا بين تكاليف و برنامههاي دستگاهها برخي تعارضها وتضادهاي استراتژيك قابل استنباط باشد.